Sztuka improwizacji na gitarze
Improwizacja rytmiczna: skale, pozycje, techniki
książka 64 strony A4
Improwizacja rytmiczna: skale, pozycje, techniki
książka 64 strony A4
Joe Satriani
Kategoria: Biografie gitarzystów / Autor: Michał Gołębiewski
Joe Satriani urodził się w Westbury w stanie Nowy Jork 15 Lipca 1956 roku. Przygodę z muzyką zaczął od gry na pianinie oraz perkusji. Mając czternaście lat z wielką pasją rozpoczął ćwiczenia na gitarze. Od 1971, a więc po roku praktyki gry na gitarze, zaczął udzielać lekcji w swoim domu w Westbury innym gitarzystom. Jednym z jego najlepszych uczniów w tym okresie był między innymi Steve Vai. W roku 1974 Joe Satriani szlifował swój kunszt ze wspaniałymi muzykami jazzowymi: pianistą i kompozytorem Lennie Tristano oraz gitarzystą Billym Bauerem.
W 1978 roku przeniósł się do Berkeley w Kalifornii gdzie grono jego uczniów wciąż rosło. Joe poświęcił się nauczaniu przez następne dziesięć lat w szkole "Second Hand Guitars". Wśród znanych gitarzystów, którzy mogą poszczycić się pracą z Satrianim należy wymienić: Kirka Hammetta z Metallicy, Larry'ego LaLonde'a z Primusa, Davida Brysona z Counting Crows, Alexa Skolnicka z Testament oraz Charlie'ego Huntera. Interesujące jest to, że Joe miał wpływ nie tylko na gitarzystów, ale także na np. Stuarta Hamma, który później przez wiele lat wspierał na basie wiele projektów J.S. W roku 1979 Joe założył zespół w San Francisco o nazwie "The Squares". W skład tej kapeli weszli: Jeff Campitelli (perkusja) i Andy Milton (bas). Joe Satriani (co nie wszystkim wiadomo) odbywał trasy koncertowe po całym świecie z Deep Purple i Mickiem Jaggerem.
W 1984 roku Satriani wydał pierwszą pięcioutworową ep-kę zatytułowaną po prostu Joe Satriani. Została ona wydana pod szyldem niezależnego wydawnictwa - Rubina (od imienia żony Joe). W 1985 gotowy był już materiał na pierwszą płytę. Dokonane zostały próbne nagrania, za które żeby zapłacić Joe zaciągnął kredyt. Album zostaje zademonstrowany wydawnictwu Relativity Records przez Steve Vai'a. Jemu udało się szybciej zrobić karierę niż jego dawnemu nauczycielowi. Debiutancki album zatytułowany "Not Of This Earth" został jednak wydany dopiero po roku (listopad 1986) i wstrząsnął ówczesnym swiatkiem gitarzystów. Obok wielu zastosowanych na płycie nowatorskich efektów, Joe imponował znakomitą grą flażoletami.
Joe Satriani gra z łatwością wszystkimi technikami - tapping, hammer-on i pull-off. Na szczególną uwagę zasługuje piekielnie szybka i precyzyjna gra sweep-picking i arppegio. Trudno nie podziwiać prostoty i zarazem doskonałości oraz perfekcyjności stylu Satrianiego. Receptą Satrianiego na dobry kawałek instrumentalny jest przede wszystkim dobra struktura utworu. Zadziwiajšce niespodzianki muzyczne, zadziwiające melodie i fanastyczna gra na gitarze. Każdy album Joe Satrianiego przedstawia coś innego, każdy reprezentuje trochę inny klimat, ale czuć w każdym utworze styl Mistrza. Satriani zawsze dokładnie wie co chce zrobić, jego wizje i muzyczne obrazy budzą respekt innych. Niewątpliwym atrybutem Joe jest umiejętność tworzenia wysoce złożonej muzyki instrumentalnej, używając przy tym wypróbowanych struktur piosenek popularnych tzn. zwrotka, refren itd. Styl tego gitarzysty oraz fenomenalne kompozycje spowodowały, że odstawił wszystkich gitarzystów sprzed swojej ery do lamusa muzyki gitarowej.
W 1978 roku przeniósł się do Berkeley w Kalifornii gdzie grono jego uczniów wciąż rosło. Joe poświęcił się nauczaniu przez następne dziesięć lat w szkole "Second Hand Guitars". Wśród znanych gitarzystów, którzy mogą poszczycić się pracą z Satrianim należy wymienić: Kirka Hammetta z Metallicy, Larry'ego LaLonde'a z Primusa, Davida Brysona z Counting Crows, Alexa Skolnicka z Testament oraz Charlie'ego Huntera. Interesujące jest to, że Joe miał wpływ nie tylko na gitarzystów, ale także na np. Stuarta Hamma, który później przez wiele lat wspierał na basie wiele projektów J.S. W roku 1979 Joe założył zespół w San Francisco o nazwie "The Squares". W skład tej kapeli weszli: Jeff Campitelli (perkusja) i Andy Milton (bas). Joe Satriani (co nie wszystkim wiadomo) odbywał trasy koncertowe po całym świecie z Deep Purple i Mickiem Jaggerem.
W 1984 roku Satriani wydał pierwszą pięcioutworową ep-kę zatytułowaną po prostu Joe Satriani. Została ona wydana pod szyldem niezależnego wydawnictwa - Rubina (od imienia żony Joe). W 1985 gotowy był już materiał na pierwszą płytę. Dokonane zostały próbne nagrania, za które żeby zapłacić Joe zaciągnął kredyt. Album zostaje zademonstrowany wydawnictwu Relativity Records przez Steve Vai'a. Jemu udało się szybciej zrobić karierę niż jego dawnemu nauczycielowi. Debiutancki album zatytułowany "Not Of This Earth" został jednak wydany dopiero po roku (listopad 1986) i wstrząsnął ówczesnym swiatkiem gitarzystów. Obok wielu zastosowanych na płycie nowatorskich efektów, Joe imponował znakomitą grą flażoletami.
Joe Satriani gra z łatwością wszystkimi technikami - tapping, hammer-on i pull-off. Na szczególną uwagę zasługuje piekielnie szybka i precyzyjna gra sweep-picking i arppegio. Trudno nie podziwiać prostoty i zarazem doskonałości oraz perfekcyjności stylu Satrianiego. Receptą Satrianiego na dobry kawałek instrumentalny jest przede wszystkim dobra struktura utworu. Zadziwiajšce niespodzianki muzyczne, zadziwiające melodie i fanastyczna gra na gitarze. Każdy album Joe Satrianiego przedstawia coś innego, każdy reprezentuje trochę inny klimat, ale czuć w każdym utworze styl Mistrza. Satriani zawsze dokładnie wie co chce zrobić, jego wizje i muzyczne obrazy budzą respekt innych. Niewątpliwym atrybutem Joe jest umiejętność tworzenia wysoce złożonej muzyki instrumentalnej, używając przy tym wypróbowanych struktur piosenek popularnych tzn. zwrotka, refren itd. Styl tego gitarzysty oraz fenomenalne kompozycje spowodowały, że odstawił wszystkich gitarzystów sprzed swojej ery do lamusa muzyki gitarowej.
